ضيق هم آمده است « 1 » . حدب : مهربان ومشفق ودوست بودن . در صحيفة در دعا از جهت ولد خود قوله عليه السلام : وعليَّ حَدِبِين « 2 » به معنى مشفقين ومحبين است ، يقول : تَحَدَّب عليه أي تعطّف . حدث : حدث وحادث : چيزى را گويند كه وجود أو متجدد شده باشد در حال « 3 » . حدّ : هر كلمه‌اى كه كشف نمايد معنى كلمهء ديگر را وحاضر سازد معنى وفايدهء أو را ، بر وجهي كه منع نمايد اين كه داخل شود در أو چيزى كه داخل نيست ومنع نمايد از بيرون رفتن چيزى كه از أو بيرون نيست . مأخوذ است از حد به معنى منع وگفته شود به سَجّان حدّاد ؛ زيرا منع نمايد بيرون آمدن مردم از حبس ولذا گوييم : حد ثواب ، أو نفع است كه مستحق شود انسان أو را بر وجه تعظيم واجلال وحد عقاب ضرر است كه انسان استحقاق أو دارد بر وجه استخفاف واهانت ، حد بدعت احداث در دين نمودن ، حد روح نفسي است كه مترود ( ؟ ) است در حي ، حد رهق عجلة ، حد شفاعت التماس نمودن از غير از جهت ديگرى يا دفع ضرر از غير نمودن ، حد توبه ندم از ما مضى وعزم بر ترك آينده ، يحدوني - به حاء مهمله - در دعاى توبه « 4 » به معنى يسوقني ، حُدى راندن شتر وتغنّى از جهت أو نمودن ، باد شمال را حدود گويند زيرا أو ميراند سحاب را « 5 » . حدْر : [ إحدار : ] سرعت نمودن . انحدار ومنحدر : سراشيب نمودن « 6 » . حُدى : خوانندگى از جهت شتر نمودن « 7 » . حِذاء : كفش ونعل ومنه قوله : لايصلَّى [ على ] الجنازة بحذاء . « 8 »

--> ( 1 ) . وحجر فيه العطاعم والمشارب ( الصحيفة السجادية : دعاى چهل وچهارم ) . ( 2 ) . وجعلهم لي محبّين وعليّ حدبين ( الصحيفة السجادية : دعاى بيست وپنجم ) . ( 3 ) . وامتلأت بحمل ما حدث عليّ همّا ( الصحيفة السجادية : دعاى هفتم ) . ( 4 ) . الصحيفة السجادية : دعاى دوازدهم . ( 5 ) . ليس له حد في مكان ولا غاية في زمان ( الصحيفة السجادية : مقدمه ) . ( 6 ) . وأنت حدرتني ماء مهينا من صلب ( الصحيفة السجادية : دعاى سى ودوم ) . ( 7 ) . يحدوني على مسألتك تفضلك على من أقبل بوجهه إليك ( الصحيفة السجادية : دعاى دوازدهم ) . ( 8 ) . الكافي ، ج 3 ، ص 176 ، ح 2 .